Każde z analizowanych paliw stawia przed portami inne wymagania. Dotyczą one m.in. sposobu magazynowania, standardów bezpieczeństwa, dostępności technologii, lokalizacji terminali oraz powiązań z zapleczem transportowym i energetycznym. Rozmowy pokazały, że o tempie wdrażania zielonych paliw nie zdecyduje jedno rozwiązanie technologiczne, lecz zdolność do połączenia wielu elementów w spójny system.
Istotnym wątkiem były warunki regionu południowego Bałtyku. Dostępność paliw, skala popytu, profil obsługiwanych jednostek, możliwości inwestycyjne portów i krajowe otoczenie regulacyjne sprawiają, że rozwiązania stosowane w jednym porcie nie zawsze można bezpośrednio przenieść do innego. Potrzebne są scenariusze dopasowane do lokalnych uwarunkowań i realnych potrzeb rynku.
Seminarium pokazało również, że porty będą pełnić w nowych łańcuchach dostaw znacznie więcej funkcji niż tylko magazynowanie i dystrybucja paliw. Mogą stać się miejscem integracji producentów energii, armatorów, operatorów logistycznych, przemysłu i administracji. Warunkiem jest jednak równoległe planowanie infrastruktury, dostaw paliw, zapotrzebowania użytkowników oraz procedur bezpieczeństwa. Wnioski z seminarium zostaną wykorzystane w dalszych pracach projektu DeCoInter nad rozwiązaniami wspierającymi dekarbonizację transportu morskiego oraz całego otoczenia portowego.